باید بفهمم کجا ایستاده ام . باید چشم هام نسوزد و به همه ی چیز هایی که گفته ام خوب فکر کنم و ببینم کجای کارم اشتباه بوده . باید تو را تصور کنم که داری می روی و شده ای همان نقطه ی سیاه دور از دست . که داری گم می شوی این بار بی هیچ باز گشتی . باید نگذارم گونه هام خیسی را حس کند . این بار هم مثل همیشه نباید چشم هام قرمز شود . باید به خیلی چیز ها فکر کنم . به آمدنم . به این طور رفتنت . به سوزش دلم . به تمام بچگیهای این مدتم . باید بفهمم کی هستم . باید بفهمم چرا این طوری شد . باید بدانم چرا . باید این تنهایی را بگذارم کنار به هر قیمتی . باید جرات کنم و بهت زنگ بزنم . باید بی هیچ فکری این کار را بکنم . باید بگذارم اگر می خواهی بروی، بروی . باید بگویم دوستت دارم که یادت نرود . که بدانی . باید بفهمم این گوشه ی اتاق که اشغال اش کرده ام اصلن جای مهمی نیست . باید بدانم این قدم ها که بر می دارم اصلن قدم های بزرگی نیست . باید بدانم این منم که لازم دارم بودنت را . منم که می خواهم . باید بدانم خیلی کوچکم . خیلی . باید بدانم خیلی کم ام .کم. باید بدانم که خیلی بزرگی .خیلی بزرگ. باید خیلی چیز ها را بدانم . کجا بود و توی کدام فیلم بود که می گفت می شود از ندانسته ها ی آدمی نمایشگاه زد . از ندانسته هایم می توانم نمایشگاهی سالیانه بر پا کنم . از نفهمیدن هام هم . از نفهمی هام هم . بی خیال اش می شوم .
دلم می خواهد مثل لوسیا توی فیلم س ک س و لوسیا بروم به آن جزیره و روی آن گل ها بخوابم . پیراهن گلدار بپوشم و زیر آفتاب بروم و بیایم و هزار بار بیش تر به خودم بگویم که چی هستم و این قدر تکرار اش کنم که باورم شود . همان جا بمانم و هیچ وقت برنگردم به این اتاق ها که همه شان بوی نا می دهند انگار . شاید هم منم که بوی نا می دهم . هر جا می روم همین بو را می دهد این روز ها . دلم می خواهد کسی باشد که دنبالم بگردد . که بدانم کجا رفته ام . دلم می خواهد لوسیا باشم اصلن .

آدرس لینک به این مطلب:
http://www.hanjare.com/cgi-bin/mt/mt-tb.cgi/168