حالا کنج دیوار ها را بی خیال اما از همین حالا تا نمی دانم کی دل ام برای اینکه سرم را بگذارم روی سینه ات و این قدر نفس هات را بشمارم تا خواب ام ببرد تنگ.

این پست قبلی ادامه اش می رسد به یک منفی دو و منفی یک و صفر و تمام می شود . به زودی هم می آید ادامه اش اینجا . فردا باید بگذرد فقط تا من با خیال آسوده بنشینم سر جای ام تا یک ماه کم کم . بعد البته فکر کنم تا یک مدتی هم این جا در خدمت همین دل تنگی امشبی که از ظهر گلوم را گرفته و ول نمی کند تا برگرد ام . الان ساعت 11:27 شد . ساعت دل تنگی ست همه ی این ساعت ها . همه فکر می کنند خواب ام . از ساعت هشت و نیم یک ربع به نه آمده ام بخواب ام ! تا 11:27 چند روز دیگر که بیایم حرفی ندار ام . فعلن دل ام می خواهد خودم را بغل کنم و بخواب ام . تا 11:27 چند روز دیگر .

آدرس لینک به این مطلب:
http://www.hanjare.com/cgi-bin/mt/mt-tb.cgi/243