سکوت بدیه. پیچیده توی گوشام. مثه سکوتای وسط خواب دیدن می مونه . آدم نمی دونه باید چی کارشون کنه. یا این قدر کش می آن که آدم بیدار می شه یا می رن می شن سر و صداهای بلند و گوش خراش. یه سکوت مثه وقتی داری تلویزیون نیگا می کنی و نصفه شبه و یهو برقا می ره . صدای همه چیز می خوابه بعد کم کم از توش صدای تیک تیک عقربه ی ساعت دیواری بلند می شه . مثل وقتی که دو تا لیوان می ذاری روی گوشات نیست حواس ات به این باشه . سکوت خالی نیست . یه سکوت پره. سکوت بدیه. پیچیده توی گوشام.

آدرس لینک به این مطلب:
http://www.hanjare.com/cgi-bin/mt/mt-tb.cgi/302