می رویم باغ آقای بذال. می رو ام ته باغ. کنار استخر زل می زن ام به ماهی ها. ماهی قرمز ها. بر می گرد ام سر میز. سه تا بشقاب . یک کاسه خربزه. سه تا چنگال. سه تا لیوان آب و یخ. میز فلزی قهوه ای. می روم ام سراغ کاکتوس های آقای بذال. می آید از پله ها پایین یک گلدان کاکتوس غوره ای - که احتمالن اسم اش همین باشد - می دهند دست ام.
اس ام اس می آید که برای ات یک گلدان گل قهر خریده ام. از همان هایی که روی برگ هاش دست می کشی جمع می شوند.
می دانی ؟ این دو تا گلدان یعنی نیمی از بچه گی من.

آدرس لینک به این مطلب:
http://www.hanjare.com/cgi-bin/mt/mt-tb.cgi/364